Πολλά έγιναν στον χθεσινό αγώνα, πολλά ειπώθηκαν αλλά λίγα γράφτηκαν. Για να δούμε λοιπόν τι έγινε χθες, ώστε να ενημερωθούν και οι ελάχιστοι οπαδοί της ομάδας που δεν κατάφεραν να εξασφαλίσουν το "μαγικό χαρτάκι" για τον χθεσινό επαναληπτικό με τους Signet. Ναι Αντρέα, για σένα λέω.
Το ματς ξεκίνησε ιδανικά για την ομάδα των αλκοολούχων. Όλα πήγαιναν βάσει σχεδίου: Κατοχή μπάλας, γρήγορες εναλλαγές, παιχνίδι απο πλάγια και άξονα, δύο χαμένα τετ α τετ απο τον Παναγιώτη, 3 "παμε ρε δυνατά" απο τον Αριστοτέλη, 9 "στον Στέλιο δώσε" από τον Δημήτρη κ.λ.π. Αποτέλεσμα; εύκολο 2-0 στο ημιχρονο το οποίο θα μπορούσε να είναι ακόμα και 2-0 με δοκάρι.
Ξεκινά το δεύτερο ημίχρονο. Η ομάδα, πιστή στο πλάνο, δεν αφήνει τον αντίπαλο να ανασάνει. Να σημειωθεί πως σε αυτό το σημείο του αγώνα έφυγε ο τσατισμενος Τζίμης και μπήκε στη θέση του ο Κρασάς των ντελιβεράδων. Η ομάδα δεν πτοήθηκε από τα τσαλιμάκια του και σημείωσε εύκολα και γρήγορα το 3-0. Κάπου εκεί, ο διαιτητής αποφάσισε να κάνει τα δικά του. Σφύριξε μία φορά... Όλοι σταμάτησαν. Όλοι;;; Οχι!!! Ένα παίκτης των signet προχώρησε 9 γιάρδες και, έπειτα από συνεννόηση με τον διαιτητή, σημείωσε πανηγυρικά το 3-1. Η ομαδάρα απάντησε σημειώνοντας 2 γκολ για το 5-1, το ένα εκ των οποίων ακυρώθηκε γιατί συνεννοήθηκε και πάλι ο διαιτητής με τον ίδιο παίκτη.
Το φινάλε... εφιαλτικό. Στα τελευταία 3 λεπτά, οι παίκτες της Rose n Beer έτρεξαν συνολικά 10 μέτρα - 7 εκ των οποίων ο Μενέλαος για να μζέψει τη μπάλα απο τα γκολπόστ (ποιος λέει γκολποστ το 2015;)... Το 4-4 ήταν γεγονός.
Ό,τι και να πεις μετά απο μία τέτοια ανατροπή είναι λίγο. Τη σημαντικότερη δήλωση την έκανε ο Γιάννης όμως:
"Νομίζω οτι μετά το παιχνίδι χάνω περίπου το 50% της όρασής μου"
Καταλαβαίνουμε σε τι επίπεδα φυσικής κατάστασης βρίσκεται η ομάδα. Τα συμπεράσματα δικά σας
